Het verhaal achter het stripverhaal

Deel 4: Marco Jeurissen

donderdag 15 november 2018

Berend Vonk, Toon Hezemans, Marco Jeurissen, Jean Gouders en Gady Mirtenbaum tekende ieder een stripverhaal over Heerlen. Hun verhalen vormen samen het stripboek dat onderdeel uitmaakt van de programmagids van Bovengronds. Waar haalden de tekenaars hun inspiratie vandaan? Deze week het verhaal van Marco Jeurissen!


De tekenende reporter
Marco Jeurissen is geboren in Roermond en al zijn hele leven een muziekliefhebber: ‘’Muziek neemt je mee op reis langs mensen, plaatsen en tijden. Dat maakt het een afspiegeling van de omstandigheden waarin het is ontstaan’’. Voor het stripverhaal van Bovengronds heeft Marco zichzelf veranderd in een tekenende reporter om te onderzoeken hoe de omstandigheden uit de afgelopen veertig jaar in Heerlen hun weerslag heeft gehad op de muziekscene van de stad. ‘’Die zoektocht was voor mij een proces van trial and error. Er zijn namelijk weinig geschreven bronnen uit de underground muziekscene uit Heerlen (anders zou deze ook niet meer zo ‘underground’ zijn). Wat kun je dan beter doen dan eropuit gaan om zelf met de mensen te gaan praten? Dat is dus ook precies wat ik heb gedaan.’’, aldus Marco. 

Vooral het interview met gitarist Martin Kremers van de Spoilers, de oudste punkband van Heerlen, is hem bijgebleven. ‘’Je verwacht van tevoren een oude punker uit Heerlen te ontmoeten, maar uiteindelijk blijkt dit dan gewoon een hele aardige en milde zestiger te zijn. Die overigens dan wel nog vol vuur over zijn punkband spreekt. Het is heel tof om te zien dat er een enorme kloof zit tussen hetgeen dat je met deze man bespreekt en zijn leven van nu.’’ 


Grofheid en gelatenheid
Wat Marco heeft geïnspireerd bij het schrijven van zijn stripverhaal? Wij denken meteen aan muziek. ‘’Ja, zeker de muziek. Maar daarnaast ook vooral het feit dat bij heel veel Heerlense bandjes een soort gelatenheid doorklinkt. Dat viel me al op toen ik als twintiger naar verschillende concerten ging in Heerlen, dat hoor je in de muziek die nu uit Heerlen komt veel minder, maar als je door de binnenstad loopt zie je het nog steeds wel terug in de mensen op straat. Voor het project Bovengronds vond ik het interessant te onderzoeken waar dat grove en gelaten gevoel vandaan komt.’’


Mijntrauma als soundtrack
Uit zijn bevindingen vertelt Marco ons dat het mijntrauma overal doorklinkt in de muziek. ‘’Je zou eigenlijk pas over de laatste tien jaren kunnen zeggen dat het minder aanwezig is in de Heerlense muziekscene. Als je terugkijkt naar de dertig jaren ervoor, zie je voortdurend de mijnretoriek in de teksten terugkomen.’’

Daarnaast zijn er ook enkele bandjes geweest die een tegenbeweging laten zien, zoals de ‘Sufgerukte Wallies’ van Berend Vonk (tevens een van de striptekenaars van het stripboek). ‘’Bij deze band was de mijnretoriek minder aanwezig. Waarom? Omdat zij niet alleen in Heerlen zaten en het ook bewust anders probeerden te doen. Ze zochten naar een eigen invalshoek zonder zich al te zeer te willen conformeren aan het gangbare.


Oprechte rauwheid
De huidige cultuur en muziekscene in Heerlen vindt Marco fascinerend. ‘’De laatste tien jaren vinden er veel meer initiatieven plaats rondom muziek, maar ook zeker rondom kunst. Het feit dat er ruimte in de stad wordt vrijgemaakt om straatkunst en muurschilderingen te omarmen, toont lef.’’ Ook de mensen die afkomen op alle cultuurinitiatieven vindt hij tekenend voor de stad. ‘’Iedereen is gewoon heel erg zichzelf: Oprecht en eerlijk. Dat vind ik heel mooi en passend bij Heerlen.’’


Verdwalen in Heerlen 
Marco heeft naar eigen zeggen veel geleerd over Heerlen bij het schrijven van zijn stripverhaal. Als hij echter het Heerlen van nu moet omschrijven, blijkt dit toch nog lastig te zijn. ‘’Dat is een hele goede vraag, want wat is Heerlen nu eigenlijk? Is het een stad of is het vooral een verzameling van kleine delen? Voor mijn gevoel vormt Heerlen veel meer het hele Parkstad bij elkaar, dan alleen maar die binnenstad met alle wijken eromheen.’’ In zijn omschrijving van de stad komt opnieuw het rauwe en oprechte aspect terug. ‘’Het is een stad die niet mooier wil zijn dan het is, inclusief al zijn rafelrandjes. Bovendien kun je het GPS-systeem beter thuis laten liggen, want verdwalen doe je toch wel als je Heerlen binnenrijdt!’’, eindigt Marco lachend. En misschien is verdwalen in Heerlen ook wel de beste manier om de stad echt te leren kennen. 

Heb jij het stripboek al? Je vindt het in de gratis programmagids van Bovengronds, onder meer verkrijgbaar bij het Theater Heerlen en SCHUNCK*. Binnenkort komt het stripboek ook in hardcover uit als limited edition. We laten via onze Facebookpagina weten waar het boek verkrijgbaar is.  

Foto van Marco: door Julian de Moor